Hiçbir yön olmadan yalnız durmak…
Nasıl bu kadar uzağa düştüm.
Neden mükemmelik arıyorum?
Bulamayacağım birşey olduğunu bile bile.

Korkularımda ve kusurlarımda,
Kendim yeniden düşmeme izin verdim.
Çünkü…

Koşuyorum…
Sessizlik beni arayıp açana dek
Koşuyorum…
Bu beni yeraltına koyana kadar…
Nefesim tükenene kadar..
Ve hiçbir yol kalmadı fakat bir tane…

Kararlılık duygumu ne zaman kaybettim?
İçeride kaybedilenleri geri kazanabilir miyim?
Bunu hakettimi ne zaman hissedebilirm?
Neden benim acım kibirim gibi görünüyor?

Korkularımda ve kusurlarımda,
Kendim yeniden düşmeme izin verdim.
Çünkü…
Düşmeme izin verdim..
Korkularımda ve kusurlarımda,

Koşuyorum…
Sessizlik beni arayıp açana dek
Koşuyorum…
Bu beni yeraltına koyana kadar…
Nefesim tükenene kadar..
Ve hiçbir yol kalmadı fakat bir tane…
Hiçbir yol kalmadı fakat bir tane…

Korkularımda ve kusurlarımda,
Kendim yeniden düşmeme izin verdim.

Çünkü…

Koşuyorum
Ve sessizlik beni arayıp açıyor..
Koşuyorum
Bu beni yeraltına koyuyor.
Fakat hiç pişmanlık yok.
Ve koşmak için hiçbir yol yok


buda cevirisi

paylasım icin thankss